Book of Job, глава 22

Elifaz

Temanlı Elifaz şöyle yanıtladı: \v 2 “İnsan Tanrı'ya yararlı olabilir mi? Bilge kişinin bile O'na yararı dokunabilir mi? Doğruluğun Her Şeye Gücü Yeten'e ne zevk verebilir, Kusursuz yaşamın O'na ne kazanç sağlayabilir? Seni azarlaması, dava etmesi O'ndan korktuğun için mi? Kötülüğün büyük, Günahların sonsuz değil mi? Çünkü kardeşlerinden nedensiz rehin alıyor, Onları soyuyordun. Yorguna su içirmedin, Açtan ekmeği esirgedin; Ülkeye bileğinle sahip oldun, Saygın biri olarak orada yaşadın. Dul kadınları eli boş çevirdin, Öksüzlerin kolunu kanadını kırdın. Bu yüzden her yanın tuzaklarla çevrili, Ansızın gelen korkuyla yılıyorsun, Her şey kararıyor, göremez oluyorsun, Seller altına alıyor seni. “Tanrı göklerin yükseklerinde değil mi? Yıldızlara bak, ne kadar yüksekteler! Sen ise, ‘Tanrı ne bilir?’ diyorsun, ‘Zifiri karanlığın içinden yargılayabilir mi? Koyu bulutlar O'na engeldir, göremez, Gökkubbenin üzerinde dolaşır.’ Kötülerin yürüdüğü Eski yolu mu tutacaksın? Onlar ki, vakitleri gelmeden çekilip alındılar, Temellerini sel bastı. Tanrı'ya, ‘Bizden uzak dur!’ dediler, ‘Her Şeye Gücü Yeten bize ne yapabilir?’ Ama onların evlerini iyilikle dolduran O'ydu. Bunun için kötülerin öğüdü benden uzak olsun. “Doğrular onların yıkımını görüp sevinir, Suçsuzlar şöyle diyerek eğlenir: ‘Düşmanlarımız yok edildi, Malları yanıp kül oldu.’ “Tanrı'yla dost ol, barış ki, Bolluğa eresin. Ağzından çıkan öğretiyi benimse, Sözlerini yüreğinde tut. Her Şeye Gücü Yeten'e dönersen, eski haline kavuşursun. Kötülüğü çadırından uzak tutar, Altınını yere, Ofir altınını vadideki çakılların arasına atarsan, Her Şeye Gücü Yeten senin altının, Değerli gümüşün olur. O zaman Her Şeye Gücü Yeten'den zevk alır, Yüzünü Tanrı'ya kaldırırsın. O'na dua edersin, dinler seni, Adaklarını yerine getirirsin. Neye karar verirsen yapılır, Yollarını ışık aydınlatır. İnsanlar seni alçaltınca, güvenini yitirme, Çünkü Tanrı alçakgönüllüleri kurtarır. O suçsuz olmayanı bile kurtarır, Senin ellerinin temizliği sayesinde kurtulur suçlu.”