Ліст да Яўрэяў, глава 5

Габр 5Бо кожны першасьвятар зь людзей выбіраны, людзям жа і пастаўляецца на служэньне Богу, каб прыносіць дары і ахвяры за грахі,каб мог паблажаць неабазнаным і заблуканым; бо і сам абложаны немаччу,і таму ён павінен як за людзей, так і за сябе прыносіць ахвяры за грахі.І ніхто сам сабою ня прымае гэтага гонару, а толькі пакліканы Богам, як і Аарон.Так і Хрыстос ня Сам Сабе прысвоіў славу быць першасьвятаром, а Той, Хто сказаў Яму: «Ты Сын Мой, Я сёньня нарадзіў Цябе»;як і ў іншым месцы кажа: «Ты сьвятар навек па чыне Мелхісэдэка».Ён, у дні плоці Сваёй, зь вялікім галашэньнем і са сьлязьмі прынёс малітвы і маленьні Таму, Хто меў моц уратаваць Яго ад сьмерці, і пачуты быў за Сваю богабаязнасьць;хоць Ён і Сын, аднак празь цярпеньні навучыўся паслушэнству;і, удасканаліўшыся, спрычыніўся да вечнага збавеньня ўсіх паслухмяных Яму,і быў названы ад Бога Першасьятаром па чыне Мелхісэдэка.Пра гэта сьлед было б нам гаварыць многа; але цяжка патлумачыць, бо вы зрабіліся няздольныя слухаць.Бо, мяркуючы па часе, вам належала быць настаўнікамі; але вас зноў трэба вучыць першаасновам слова Божага, і вам патрэбнае малако, а ня цьвёрдая ежа.Кожны, кормлены малаком, неабазнаны ў слове праўды, бо ён дзіця;а цьвёрдая ежа ўласьцівая дасканалым, у якіх пачуцьці навыкам прывучаны адрозьніваць дабро і зло.