Псалтирь, глава 137

137. Mezmur

Babil ırmakları kıyısında oturupSiyon'u andıkça ağladık;Çevredeki kavaklaraLirlerimizi astık.Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler,Bize zulmedenler bizden şenlik istiyor,“Siyon ezgilerinden birini okuyun bize!” diyorlardı.Nasıl okuyabiliriz RAB'bin ezgisiniEl toprağında?Ey Yeruşalim, seni unutursam,Sağ elim kurusun.Seni anmaz,Yeruşalim'i en büyük sevincimden üstün tutmazsam,Dilim damağıma yapışsın!Yeruşalim'in düştüğü gün,“Yıkın onu, yıkın temellerine kadar!”Diyen Edomlular'ın tavrını anımsa, ya RAB.\v 8\note Va.18:6Ey sen, yıkılası Babil kızı,Bize yaptıklarınıSana ödetecek olana ne mutlu!Ne mutlu senin yavrularını tutupKayalarda parçalayacak insana!