Книга Иова, глава 37

“Yüreğim titrer buna,Yerinden oynar.Dinleyin, gürleyen sesini dinleyin,Ağzından çıkan sesi!Şimşeğini göğün altındaki her yere,Yeryüzünün dört bucağına salar.Ardından bir ses gümbürder,Görkemli sesiyle gürler.Sesi duyulunca şimşekleri alıkoymaz.Tanrı'nın sesi şaşılacak biçimde gürler,O, anlayışımızın ötesinde büyük işler yapar.Çünkü kara, ‘Yere düş’ der,Sağanağa, ‘Bütün şiddetinle boşal.’Yarattığı bütün insanlar ne yaptığını bilsin diye,Herkese işini bıraktırır.Hayvanlar kovuklarına girer,İnlerinde otururlar.Kasırga yuvasından kopar,Soğuk saçılan rüzgarlardan.Tanrı'nın soluğu suları dondurur,Geniş sular buz tutar.Bulutlara nem yükler,Şimşeğini her yana yayar.Yeryüzünde ne buyurursa yapmak üzereBulutlar O'nun istediği yönde döner durur.Ya insanları cezalandırmakYa da yeryüzünü sulayıp sevgisini göstermek içinYağmur gönderir.“Dinle, Eyüp,Dur da düşün Tanrı'nın şaşılası işlerini.Tanrı'nın bulutları nasıl düzenlediğini,Şimşeğini nasıl çaktırdığını biliyor musun?Bulutların dengesini,Bilgisi kusursuz olanın şaşılası işlerini biliyor musun?Dünyanın soluğu kesildiğindeGüneyin kavurucu rüzgarı altındaGiysilerin seni terletmez mi?Dökme tunç bir ayna kadar sert olan gökkubbeyiO'nunla birlikte yayabilir misin?“O'na ne söyleyeceğimizi öğret bize,Çünkü karanlık yüzünden sözümüze düzen veremiyoruz.Konuşmak istediğim O'na söylenebilir mi?Kimse yutulmak ister mi?Rüzgar geçip göğü temizlediğindeGökte parıldayan ışığa kimse bakamaz.Altın parıltısı geliyor kuzeyden,Tanrı korkunç görkeme bürünmüş.Her Şeye Gücü Yeten'e biz ulaşamayız.Gücü yücedir,Adaleti ve eşsiz doğruluğuyla kimseyi ezmez.Bu yüzden insanlar O'na saygı duyar,Çünkü O, bilgeleri dikkate almaz.”